مقاله در صدد پاسخ گويى به دو پرسش در مورد حكم تحريم رباست. نويسنده نخست به اين نكته مى‌پردازد كه حكم تحريم ربا تعبدى نيست و حكمى است داراى مصالح و مفاسد قابل درك براى عقلا. وى در پاسخ به اين پرسش كه مقصود از مثليت در رباى موزونات چيست، نويسنده با توجه به عليت يا حكمت تحريم ربا، پاسخ مى‌دهد كه اگر بيع ناشى از اضطرار مشترى باشد، در صورت تفاضل، ربا ثابت است ؛ هر چند دو كالا همجنس نباشند. پرسش دوم نويسنده اين است كه آيا در معدودات، ربا مطلقاً ثابت نيست؟ آن گاه با توجه به حكمت تحريم ربا چنين پاسخ مى‌دهد كه اگر كالاى مورد معامله، نقش بسيار تعيين كننده در زندگى مردم داشته باشد، ربا در مورد آن ثابت است ؛ هر چند معدود باشد.

كليد واژگان: ربا، موزون، مكيل، معدود، احتكار، علت حكم، حكمت حكم، بيع ربوى.